Bełchatów – historia

Częścią Bełchatowa, która jest obecnie najstarsza, to Grocholice – od roku 1977 w granicach administracyjnych miasta. W 1420 roku Grocholice otrzymały prawo magdeburskie, zaś sześćdziesiąt pięć lat później zostały one przeniesione do godności miasta, na mocy przywileju, jaki wydał Kazimierz Jagiellończyk.

Zmarszczki Warszawa
http://medycynaestetyczna.com/pl/piekna-twarz-2/likwidacja-zmarszczek
Klinika medycyny estetycznej dr Tilszer.
Oferujemy szeroki zakres zabiegów na twarz i ciało.

Prawa miejskie zostały z kolei utracone w 1870 roku. Jeśli chodzi o początki historii Bełchatów, to sięgają one czternastego wieku. Ówczesne tereny, na których powstało dzisiejsze miasto z częścią ziemi wieluńskiej oraz sieradzkiej otrzymał założyciel oraz tym samym pierwszy właściciel osady Bełchat – herb Topór.

W wyniku dziedziczenia w szesnastym wieku prawnymi właścicielami miasta została rodzina Kowaleskich herbu Prus III. W pierwszym ćwierćwieczu XVIII wieku wszystkie dobra Bełchatowa zostały przekazane w posiadanie Rychłowskich herbu Nałęcz.

Jeśli chodzi o dziewiętnastoletnią historię Bełchatowa, to jest ona związana z rodziną Kaczkowskich herbu Świnka. Na samym początku dziewiętnastego wieku dzierżawca Bełchatowa założył manufakturę włókienniczą. To był przełom, ponieważ od tego momentu miasto zyskało charakter rzemieślniczo – rolniczy i stało się ośrodkiem włókiennictwa. Było to bardzo istotne, ponieważ Bełchatów znalazł się w rzędzie „miast fabrycznych” Polskiego Królestwa.

Kaczkowsy mieli wiele osiągnięć, ponieważ starali się dbać o rozwój miasta. Dzięki ich zaangażowaniu wzniesiono Kościół ewangelicki, stworzono szkołę elementarną, stworzono pocztę, aptekę oraz utworzono szosę Piotrków – Wieluń. Ponadto podjęto próbę starania się o to, aby nadać miastu herb. Herb został ustalony na podstawie XVIII wiecznej pieczęci miejskiej. Przedstawiał on Adama I ewę przy drzewie oplecionym przez węża.

Podczas drugiej wojny światowej całkiem niedaleko Bełchatowa przebiegała linia obronna Wojska Polskiego. Aż po dzień dzisiejszy zostały zachowane fragmenty umocnień w rejonie Lubca, Magdalenowa oraz Księżego Młyna. Istotną rolę podczas wojny odegrała Borowa Góra. Jej obrona spowodowała powstrzymanie natarcie wojsk niemieckich w kierunku Piotrkowa Trybunalskiego oraz Warszawy. Bełchatów został nazwany przez państwo niemieckie jako „miasto żydowskie”. Utworzono tam getto dla ludności żydowskiej, gdzie swoje miejsce znalazło około 5500 Żydów. Zostało ono zlikwidowane w sierpniu 1942 roku, a ludność została wywieziona do getta w Łodzi, jak i do obozu zagłady w Chełmie.

W roku 1945, a dokładnie w styczniu, nastąpiło wyzwolenie Bełchatowa przez oddziały I Frontu Ukraińskiego. Po przeszło pięcioletniej okupacji miasto liczyło już tylko trzy i pół tysiąca mieszkańców. Dla porównania przed wojną – dwanaście tysięcy mieszkańców. W styczniu 1958 roku za decyzją Rady Ministrów Bełchatów awansował do rangi miasta powiatowego. Nowy etap rozpoczął się w 1960 roku, ponieważ odkryto wówczas pokłady złóż węgla brunatnego w Piaskach. Dzięki temu odkryciu rozpoczęto w 1973 roku budowę zagłębia paliwowo – energetycznego, a już w 1980 roku wydobyto pierwszy węgiel. Historia miasta nadal trwa w zbiorowej świadomości dzisiejszych mieszkańców Bełchatowa.

Podobne wpisy